12 juli 2018

Greenhouse academy • Serie

Nog voor onze blog van de radar verdween, schreef ik dit artikel. Het was een artikel dat in april online had moeten komen, vlak na de paasvakantie, maar om één of andere reden heb ik nooit de tijd gevonden om foto's in het artikel te zetten en het online te zetten. Omdat ik toch best wel veel tijd gestoken heb in het schrijven van dit artikel, plaats ik hem dus maar nu. Dit is wat ik vond van Greenhouse academy.

Verhaal

De serie neemt je mee in het leven van Hayley en Alex Woods, de kinderen van de eerste vrouwelijke astronaute in de vs, Ryan Woods. De dag dat Ryan de ruimte invloog, ontploft haar raket, haar lichaam werd echter nooit gevonden. 8 maanden later werd Alex nog steeds heel erg hard om toegelaten te worden in de school waar zijn moeder had gezeten, The Greenhouse. In deze school word je aangeleerd hoe je een echte leider moet zijn. Wanneer Alex zijn toelatingsexamen moet gaan doen op de school, word zijn vader (die aan een depressie lijdt door de dood van zijn vrouw) net iets te laat wakker en is het Hayley die hem naar de school moet brengen. Lang verhaal kort, ze worden beide toegelaten tot de school. Alex bij de eagels (de sportieve klas van de school) en Hayley bij de Ravens (de niet zo sportieve klas). 

Personages

Hayley en Alex zijn natuurlijk de hoofdpersonages, maar wat is een serie met maar twee rollen? Ik kies een paar van de andere belangrijke rollen uit waar ik nog even iets over kwijt wil. 

Hayley: Hayley is niet het typische meisje dat houdt van roze en jurkjes. Met haar zwarte nagellak en houthakkershemdjes is ze niet bang om zichzelf te zijn en haar mening uit te spreken. Ze stelt zich erg koud op naar de buitenwereld, maar eigenlijk heeft ze een klein hartje, zeker wanneer het op haar jongere broer Alex aankomt. De laatste dag dat ze haar moeder zag had ze haar namelijk beloofd dat ze voor altijd op hem zou letten en dat doet ze, kost wat kost.

Alex: Alex is dan wel meer die typische american schoolboy, hij is sportief en doet er alles aan om er bij te horen. Hij houdt erg veel van zijn zus, maar vindt het niet echt erg om haar te kwetsen als hij er op die manier kan bijhoren. 

Daniel: Daniel is de captain van de eagels en zo ook de belangrijkste basketbalspeler van het team. Wanneer hij Alex ziet spelen en merkt dat hij eigenlijk veel beter is als hij, wordt hij jaloers en zoals bijna elk jaloers persoon in tienerdrama's, gaat hij Alex hierdoor buitensluiten en zijn leven zuur maken. Hij leeft het leven dat zijn moeder voor hem heeft uitgestippeld en moet daarom kost wat kost doen wat anderen van hem verwachten omdat hij bang is te doen wat hij zelf wil doen.

Brooke: Met haar blonde haren, blauwe ogen en perfecte lichaam kan het niet anders dan dat Brooke cheerleader en het vriendinnetje van Daniel is. Laat het nu toevallig ook de dochter van het schoolhoofd zijn. Conclusie: Ja, ook Brooke is een afspiegeling van een stereotype.  

Max: Max is echt mijn favoriete personage, hij is gewoon zo schattig! Wanneer je hem ziet lijkt het alsof hij een beetje dom is, maar eigenlijk is hij erg slim. Hij is echt super lief en behulpzaam, een beetje onzeker en niet 100% zeker van hoe met meisjes moet omgaan. Het is een beetje moeilijk uit te leggen, maar je zult me wel begrijpen wanneer je de serie kijkt. 
Jackie: Het eerste beeld dat je krijgt van deze meid, is hoe ze met handboeien wordt binnengebracht in de school. Dit trekt meteen de aandacht en is totaal niet wat je verwacht in een school vol stereotypes. Jackie heeft een bank beroofd en zou normaal naar de gevangenis moeten, maar dankzij een deal mag ze toelatingsexamen doen in The Greenhouse. Max en Jackie worden beste vrienden en vormen samen echt een geweldig team dat me vaak een lach op mijn gezicht bezorgde.


Wat vond ik er van?

Tijdens seizoen één kan je als kijker zien dat er dingen aan de hand zijn en dat er gevaarlijke plannen worden gesmeed, maar pas in het tweede seizoen wordt hier echt aandacht aan besteed en merken enkele leerlingen op de school dat er dingen niet kloppen. Zoals je hierboven al ziet, zit de serie vol stereotypes, wat er ook een beetje voor zorgt dat je al kan raden dat alles goed zal aflopen op het einde. 

Ik keek de serie, zoals ik al zei, uit in drie dagen. Dit kwam door verschillende dingen. 1) een aflevering duurt slechts een dikke 20 minuten en geen 45 zoals vele Netflix series, 2) ik hoopte keer op keer dat er iets meer spanning in zou komen, 3) ik was nieuwsgierig. Dat 3de punt spreekt wat ik zei over de voorspelbaarheid van het goede einde wel een beetje tegen, maar ik heb deze 2 seizoenen wel echt erg geboeid gekeken omdat ik telkens nieuwsgierig was naar bepaalde keuzes die bepaalde mensen zouden maken, maar ook omdat elke aflevering net op dat moment stopte dat je gewoon moest weten wat er verder zou gebeuren. Het einde van seizoen 2 heeft er dan ook voor gezorgd dat ik niet kan wachten tot ik seizoen 3 kan zien omdat dat einde me echt heeft achtergelaten met vragen. 

Conclusie: 

Eigenlijk geef ik de serie een 3.5, maar daar heb ik helaas geen sterren voor. 
De serie verliest punten door het iets te veel aan stereotypes, het feit dat het een beetje traag op gang komt en het te kort aan spanning. Omdat ik toch geboeid ben blijven kijken en het einde er toch echt wel voor heeft gezorgd dat ik wacht op meer, verdient hij toch dat halve puntje extra. 

Raad ik je aan de serie te kijken? Ja en nee, deze serie is vooral geschikt tijdens een sleepover waarbij jullie van plan zijn om even te bingewatchen of wanneer je even niets beters te doen of te zien hebt. Er zijn betere series te vinden op Netflix die ik dan toch de voorkeur zou geven. 

Extra: 

Gebaseerd op: de Israëlische serie The greenhouse
Eerste aflevering: 8 september 2017
Te zien op: Netflix
Cast: Ariel Mortman, Finn Roberts, Chris O'Neal, Benjamin Papac, Grace Van Dien, Jessica Amlee, Dallas Hart ... 
Genre: Tienerdrama
Trailer:

Wat denk jij van de serie?

Liefs, 
Amber

Geen opmerkingen:

Een reactie posten