19 juli 2018

Brain on Fire • Film

Je bent jong, je werkt op de plaats waar je al heel je leven van droomde, je hebt een super geweldige beste vriendin die toevallig ook nog eens aan het bureau over je zit, je baas is helemaal weg van je en je hebt het vriendje van je dromen. Susannah had het allemaal tot alles opeens begon te veranderen dankzij iets wat zij zag als een simpele hoofdpijn. 


Susannah is een journaliste bij de New York Post die eindelijk een grote belangrijke opdracht aan mag gaan. Tijdens het vieren van haar verjaardagsfeestje, wordt ze opeens draaierig en krijgt ze verschrikkelijke hoofdpijn. Omdat ze denkt dat het maar een simpele hoofdpijn is, gaat ze gewoon verder met haar leven. De hoofdpijn blijft hangen, slapen lukt niet meer door stemmen in haar hoofd, ze heeft last van geheugenverlies en ze begint zich steeds vreemder te gedragen. 

Ze besluit om toch maar eens naar de dokter te gaan, maar volgens de resultaten is Susannah kerngezond. De dokter vertelt haar dat ze minder zou moeten feesten omdat ze te veel drinkt en zegt dat ze waarschijnlijk gewoon last heeft van stress. Ook deze keer gaat Susannah verder met haar leven, maar alles wordt alleen maar erger. Wanneer haar moeder er eindelijk genoeg van heeft, neemt ze haar mee naar de dokter en eist ze hem om Susannah volledig en grondig te onderzoeken en eindelijk wordt ze serieus genomen. 

In het begin wist ik niet goed wat ik van de film moest vinden. Mede omdat ik gewoon zonder er over na te denken op play gedrukt heb doordat ik zag dat Chloë Grace Mortez, de hoofdrolspeelster in mijn favoriete film If I stay, ook hier de hoofdrol speelde. De film begon naar mijn gevoel een beetje raar, ik begreep niet goed wat er aan het gebeuren was en wou de film eigenlijk afzetten, maar ik ben blij dat ik dat uiteindelijk toch niet gedaan heb. 

De film geeft een goed beeld weer van de realiteit, niet alles is altijd wat het lijkt, soms moet je even out of the box denken om er achter te komen wat er echt achter iemand schuilt. Dat vond ik wel een mooie boodschap. 

Er zijn nog vele dingen die ik mooi vond aan de film, maar als ik die deel, verklap ik jammer genoeg het einde en dat is niet de bedoeling natuurlijk. Laten we het dus maar hierbij houden en overgaan op de sterren. 
Hoewel ik net zei dat ik blij was dat ik de film niet heb uitgezet en ik de betekenissen zo mooi vond, geef ik de film toch maar een drie. Het rare begin heeft zeker een punt gekost, maar ook het feit dat het verhaal traag op gang kwam en het einde er iets te snel werd doorgejaagd naar mijn gevoel. 

Raad ik je aan deze film te kijken? 
Ja! Doordat deze film een verfilming is van een waar gebeurd verhaal, is de film een voorbeeld van een non-fictie. Als ik denk aan non-fictie films, denk ikzelf vaak meestal aan saaie documentaires, maar dat was deze film niet. Het was een kijk in het leven Susannah, maar die werd echt als een film vertoont. 

Ik heb echt het gevoel dat mijn verhaal geen enkele kant op gaat op dit moment, maar ik hoop dat jullie toch begrijpen wat ik bedoel. Zo niet, moet je de film dus gewoon maar gaan kijken of hier even de trailer kijken. 

Extra info: 

Gebasseerd op: het boek Brain On Fire van Susannah Cahalan
Regisseur: Gerard Barrett
Cast: Chloë Grace Mortez, Richard Amitage, Carrie-Anne Moss, Thomas Mann, Jenny Slate ...
Gerne: Drama
Duur:  1uur 29minuten
Te zien op: Netflix

Tot volgende week liefjes! 
Liefs, 
Amber

Geen opmerkingen:

Een reactie posten