2 april 2018

Call Me By Your Name - Film

Een film waar ik met hoge verwachtingen en heel veel zin naartoe ging. Ik wou "Call Me By Your Name" al zo lang zien! Vorige week dinsdag hadden we geen school, wegens klassenraden, dus was het de perfecte dag om deze te gaan zien met 2 van mijn beste vriendinnen!
De film speelt zich af in een dorpje in Italië en wordt gezien via het perspectief van Elio, een zeventienjarige jongen die zijn vrije tijd het liefst spendeert met muziek herschrijven, lezen en uitgaan met zijn vrienden. Elke zomer komt er een student op uitwisseling, want zijn papa is een bekende archeoloog. Deze zomer is het de beurt aan de 24-jarige Oliver, een zelfverzekerde Amerikaan die volop geniet van het leven. 
Eerst lijkt het alsof de twee elkaar niet moeten hebben, de weinige gesprekken die ze hebben lijken vol te zitten met sarcastische opmerkingen en arrogantie.
Maar wanneer je tussen de lijnen door leest, merk je dat die sarcastische opmerkingen eigenlijk door iets heel anders komen... 

Er ontstaat een heel diepe vriendschap tussen de twee jongens, de sterke emoties spatten van het scherm. Niet iedereen snapt of heeft begrip voor deze emoties, wat alles nog tragischer maakt. 

Mijn favoriete quotes uit de film; 
  • “He came. He left. Nothing else had changed. I had not changed. The world hadn't changed. Yet nothing would be the same. All that remains is dreammaking and strange remembrance.”
  • “We had the stars, you and I. And this is given once only.”
Deze quotes gaan over het feit dat elk soort van liefde een groot effect op ons heeft. Soms zelfs meer dan we zelf denken. Ik ben nog maar 17 jaar, maar toch zijn er mensen en vriendschappen, relaties met mensen, die mij veranderd hebben en die nog steeds een grote rol spelen in mijn leven. Ik denk dat iedereen wel 1 liefde tegenkomt die hij nooit meer vergeet. Veel mensen zeggen dat dit je eerst grote liefde is, wat ik ergens ook vind, maar dit hoeft niet altijd te zijn. 
Ik denk dat deze relatie met Oliver de relatie voor Elio is die hem vormt. Het is de eerste keer dat hij gevoelens krijgt voor iemand van hetzelfde geslacht, een ouder iemand dan ook nog eens. Verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht, was in die tijd niet evident. Daarom dat ze de liefde verborgen houden, ook al heeft hij geluk dat zijn ouders hem steunen. 
  • “We rip out so much of ourselves to be cured of things faster than we should that we go bankrupt by the age of thirty and have less to offer each time we start with someone new. But to feel nothing so as not to feel anything - what a waste!” 
De papa van Elio zegt dit tegen hem op het einde van de film. (Ik hoop dat dit niet wordt gezien als een spoiler, anders mijn oprechte excuses!) De liefde tussen Elio en Oliver was mooi en heftig, maar daarom heeft het ook net een heel diepe indruk op hem nagelaten. Alles was zo intens, dat hij nu helemaal overhoop ligt met zichzelf. Ik heb lang gedacht dat het beter is om niets mee te maken en op niets in te gaan, omdat dan de kans groter is dat je gekwetst wordt. Maar daardoor heb ik ook veel gemist. Is dat het echt waard? Doe gewoon wat op dat moment goed voelt en zie maar wat er op je afkomt. Liever veel emoties, dan geen enkele. 



4 sterren voor deze film, omdat het een mooi verhaal was, sterke acteurs had en deze intense gevoelens heel mooi in beeld gebracht werd. En ik weer eens een paar tranen heb gelaten, daarvoor alleen al een extra ster! 

Iets wat ik pas ontdekt heb nadat ik de film gezien heb, is dat het een verfilming is van een boek van de schrijver André Aciman. Nu heb ik zin om ook het boek te gaan lezen, om te kijken of ik het even oprecht vind.

“People who read are hiders. They hide who they are. People who hide don’t always like who they are.” 

Liefs, 

Mirte xxx 

2 opmerkingen:

  1. ooh, deze film wil ik ook echt zoooo graag zien! Ik moet snel nog eens naar de cinema gaan, voor dat ie weg is :))

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zeker doen! Geniet ervan! En laat maar weten wat je er van vond 😉 Bedankt voor je reactie xxx

    BeantwoordenVerwijderen