21 november 2017

Het wordt spectaculair. Beloofd. • Zita Theuninck

Het is een liefdesverhaal. Maar het is er geen. Een situatie waar velen onder ons zich in kunnen vinden, zoekende naar dat mooi en gelukzalige gevoel: liefde. Terwijl we het vaker moeten doen met dat “Misschien wel, nee toch net niet- gevoel.” Een gevoel dat ook in dit boek veel aan bod kwam. Dit boek is er voor u en mij, als afwachting tot ons Ooit.

Hoewel (of net omdat) het boek zo veelbelovend leek, was het een kleine teleurstelling de eerste pagina’s. Het verhaal begint heel plots en hoewel dat me normaal wel aanspreekt, was het hier nogal verwarrend. Het bracht de nodige spanning met zich mee, maar ook een heleboel verwarring. Heel wat vragen werden geformuleerd en de onwetendheid zette me gevangen tussen kiezen om te stoppen en kiezen om verder te lezen. Uiteindelijk is verder lezen gewonnen, iets waar ik absoluut geen spijt van heb.

Als je eenmaal door dat verwarrende begin heen bent en de personages beter leert kennen, (willen we niet allemaal een Leonard?) voel je je heel betrokken in hun situatie. De vlotte schrijfstijl van Zita zorgt ervoor dat je de pagina’s letterlijk verslindt en telkens weer mee wordt gezogen in de chaos van Anna, die Leonard op haar beurt ook meesleurt. Je kan je heel goed inleven in zowel Anna als Leonard, al groeit de sympathie voor Leonard meer en meer aangezien je het verhaal de meerderheid van de tijd door zijn ogen bekijkt.
Wanneer je de laatste pagina’s leest en eindelijk het standpunt van Anna kan lezen, kreeg je een gevoel van medelijden over je heen. Je wil haar helpen en zeggen dat ze het verdient om voor Leonard te kiezen, om haar eigen geluk voorop te stellen. Je krijgt veel begrip voor haar. Er zijn een aantal zaken die je tot nadenken stemmen. Hoe erg het is dat er zoveel (jonge) meisjes en jongens zich zo lang in hun negatieve spiraal kunnen bevinden en de kracht niet vinden er weer uit te komen. Dat ze niet inzien hoeveel geluk ze verdienen en dat het oké is om dat geluk ook een plek (liefst zoveel mogelijk vooraan!) te geven. En meer. Af en toe dat denken stopzetten en gewoon springen. Springen in het geluk, in de liefde, in wat juist voelt op dat moment.

Voor een debuutroman is dit zeker geen slecht boek en je merkt dat Zita Theunynck verdient om gelezen te worden. De vlotte schrijfstijl en unieke lay-out zorgen ervoor dat je wordt meegezogen in de wereld van Anna en Leonard. Het is heel moeilijk om niet zelf verliefd te worden op hem en je wilt eens een goed gesprek voeren met Anna om tijdens het gezellige en warme van een tasje koffie uit te leggen dat ze veel meer waard is dan ze zelf wil geloven, dat ze mag genieten van de liefde die ze van Leonard krijgt. Aan iedereen die dit boek begint te lezen en ook stuit op het verwarrende (maar spanning opwekkende?!) begin, sla je erdoor! Lees verder en geef het een kans. Het wordt spectaculair. Beloofd.

Extra over Zita: 
Zita is een ex-leerling van het Sint-Lievenscollege in Antwerpen, de school waar ik ook opzit. Toen ik dit hoorde, vond ik het toch best cool. :)  

Dikke kus, 

Mirte 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten